Chrzest
Chrzest święty jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu (vitae spiritualis ianua) i bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu i odrodzeni jako synowie Boży, stajemy się członkami Chrystusa oraz zostajemy wszczepieni w Kościół i stajemy się uczestnikami jego posłania: „Chrzest jest sakramentem odrodzenia przez wodę i w słowie” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1213).
Chrzest, brama sakramentów, konieczny do zbawienia przez rzeczywiste lub zamierzone przyjęcie, który uwalnia ludzi od grzechów, odradza ich jako dzieci Boże i przez upodobnienie do Chrystusa niezniszczalnym charakterem włącza ich do Kościoła, jest ważnie udzielany jedynie przez obmycie w prawdziwej wodzie z zastosowaniem koniecznej formy słownej (Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan. 849).
- Zgłoszenie dziecka do chrztu: 14-10 dni przed planowanym chrztem (zgłaszają rodzice lub prawni opiekunowie).
- Dokumenty:
- akt urodzenia dziecka z USC
- zaświadczenia chrzestnych, że mogą pełnić to zadanie (z parafii zamieszkania chrzestnych)
- świadectwo ślubu kościelnego.
- Chrzestny powinien:
- mieć ukończone 16 lat,
- być katolikiem, bierzmowanym, który przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii
- prowadzić życie zgodne z wyznawaną wiarą i nauką Kościoła, (tzn. uczestniczyć regularnie we Mszy św. niedzielnej, przystępować do sakramentów świętych, cieszyć się dobrą opinią w otoczeniu).
- {ochrzczony, należący do niekatolickiej wspólnoty kościelnej może być dopuszczony tylko z chrzestnym katolickim jako świadek chrztu}
Nie może więc być chrzestnym np.osoba bez bierzmowania lub żyjąca w niesakramentalnym związku małżeńskim albo żadnym innym nieformalnym związku. Nie może być na nią nałożona jakakolwiek kara kanoniczna (wymierzona lub deklarowana).
Uwaga:
- do chrztu należy przygotować świecę i białą szatę (może nią być także coś z ubioru dziecka),
- każde dziecko zgłoszone przez rodziców lub prawnego opiekuna powinno być ochrzczone, jednakże zgodnie z kan. 868 Kodeksu Prawa Kanonicznego chrzest należy odłożyć, jeśli istnieje uzasadniona wątpliwość odnośnie katolickiego wychowania dziecka.
Bierzmowanie
Ks. Rajmund – Przygotowanie młodzieży szkolnej do bierzmowania 2026/2027 – spotkania wg ogłoszeń parafialnych i ustalonego harmonogramu.
Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i Eucharystią należy do „sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego”, którego jedność powinna być zachowywana. Należy zatem wyjaśniać wiernym, że przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu. Istotnie, „przez sakrament bierzmowania (ochrzczeni) jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1285).
Sakrament bierzmowania; który wyciska charakter i przez który ochrzczeni, postępując na drodze chrześcijańskiego wtajemniczenia, są ubogacani darem Ducha Świętego i doskonałej łączą się z Kościołem, umacnia ich i ściślej zobowiązuje, by słowem i czynem byli świadkami Chrystusa oraz szerzyli wiarę i jej bronili (Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan. 879).
Pod poniższym linkiem znajdują się informacje na temat wykazu miejsc wskazanych przez diecezję dla osób dorosłych, którzy chcą się przygotować do sakramentu bierzmowania:
Przygotowanie osób dorosłych do sakramentu bierzmowania w diecezji legnickiej.
Eucharystia
Przygotowanie do I Komunii św. w roku szkolnym 2025/2026 – spotkania z rodzicami wg ogłoszeń parafialnych
Najświętsza Eucharystia dopełnia wtajemniczenie chrześcijańskie. Ci, którzy przez chrzest zostali wyniesieni do godności królewskiego kapłaństwa, a przez bierzmowanie zostali głębiej upodobnieni do Chrystusa, za pośrednictwem Eucharystii uczestniczą razem z całą wspólnotą w ofierze Pana (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1322).
„Zbawiciel nasz podczas Ostatniej Wieczerzy, tej nocy, kiedy został wydany, ustanowił eucharystyczną Ofiarę Ciała i Krwi swojej, aby w niej na całe wieki, aż do swego przyjścia, utrwalić Ofiarę Krzyża i tak umiłowanej Oblubienicy – Kościołowi powierzyć pamiątkę swej Męki i Zmartwychwstania: sakrament miłosierdzia, znak jedności, węzeł miłości, ucztę paschalną, w której pożywamy Chrystusa, w której dusza napełnia się łaską i otrzymuje zadatek przyszłej chwały” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1323).
Najbardziej czcigodnym sakramentem jest Najświętsza Eucharystia, w której sam Chrystus Pan jest obecny, ofiaruje się oraz jest spożywany i dzięki której Kościół ustawicznie żyje i wzrasta. Ofiara eucharystyczna, pamiątka śmierci i zmartwychwstania Pana, w której uwiecznia się Ofiara Krzyża, jest szczytem i źródłem całego kultu oraz życia chrześcijańskiego; oznacza ona i sprawia jedność Ludu Bożego, przez nią buduje się Ciało Chrystusa. Pozostałe bowiem sakramenty i wszystkie kościelne dzieła apostolatu mają związek z Najświętszą Eucharystią i ku niej są ukierunkowane (Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan. 897).
Wierni powinni z największym szacunkiem odnosić się do Najświętszej Eucharystii, biorąc czynny udział w sprawowaniu najczcigodniejszej Ofiary, z największą pobożnością i często przyjmując ten sakrament i adorując Go z najwyższą czcią. Duszpasterze wyjaśniając naukę o tym sakramencie powinni starannie pouczać wiernych o tym obowiązku (Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan. 898).
Pokuta
„Ci zaś, którzy przystępują do sakramentu pokuty, otrzymują od miłosierdzia Bożego przebaczenie zniewagi wyrządzonej Bogu i równocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu, grzesząc, zadali ranę, a który przyczynia się do ich nawrócenia miłością, przykładem i modlitwą” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1422).
W sakramencie pokuty, wierni wyznający uprawnionemu szafarzowi grzechy, wyrażający za nie żal i mający postanowienie poprawy, przez rozgrzeszenie udzielone przez tegoż szafarza otrzymują od Boga odpuszczenie grzechów po chrzcie popełnionych i jednocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu grzesząc zadali ranę (Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan. 959).
Sakrament pokuty i pojednania – sprawowany jest w dni powszednie na kwadrans przed mszą św. – w niedziele: przed i podczas mszy św. W pierwszy piątek miesiąca od godz. 17.30.
Namaszczenie
„Przez święte chorych namaszczenie i modlitwę kapłanów cały Kościół poleca chorych cierpiącemu i uwielbionemu Panu, aby ich podźwignął i zbawił; a nadto zachęca ich, aby łącząc się dobrowolnie z męką i śmiercią Chrystusa, przysparzali dobra Ludowi Bożemu” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1499).
Namaszczenia chorych, poprzez które Kościół wiernych niebezpiecznie chorych powierza Chrystusowi cierpiącemu i uwielbionemu, ażeby ich podtrzymał i zbawił, udziela się przez namaszczanie ich olejem i wypowiedzenie słów przepisanych w księgach liturgicznych (Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan. 998).
Sakrament namaszczenia chorych udzielany jest na prośbę osób chorych i sędziwych po uprzedniej spowiedzi podczas wizyty kapłana w domu chorego, w szpitalu lub kościele.
Małżeństwo
„Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1601)
§ 1. Małżeńskie przymierze, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury do dobra małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu.
§ 2. Z tej racji między ochrzczonymi nie może istnieć ważna umowa małżeńska, która tym samym nie byłaby sakramentem (Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan. 1055)
- Ustalenie terminu – 3-12 miesięcy przed ślubem.
- Rozmowa z narzeczonymi i spisanie protokołu: 3 miesiące przed ślubem.
Przynosimy następujące dokumenty:- metryki chrztu – z adnotacją „Do sakramentu małżeństwa” oraz z datą przyjęcia bierzmowania (nie starsze niż 3 miesiące),
- zaświadczenia o ukończeniu katechizacji przedmałżeńskiej oraz z poradni rodzinnej,
- zaświadczenie z USC.
- Spisanie aktu ślubu: ok. 10 dni przed ślubem.
Przynosimy dane świadków: imiona, nazwisko, wiek, adres zamieszkania.
Nowożeńcy i świadkowie składają podpisy w aktach, w kościele podczas ceremonii ślubnej przed błogosławieństwem.
Uwaga: Narzeczeni zobowiązani są do spowiedzi przedślubnych:
I – zaraz po spisaniu protokołu,
II – tuż przed ślubem.
Przy sprawowaniu obrzędów małżeństwa zachowujemy przepisy i zwyczaje zawarte w księgach liturgicznych (mszał i rytuał).
Ślub jest ceremonią o charakterze religijnym dlatego nie wolno wprowadzać czynności, znaków, gestów, śpiewów i muzyki o świeckim przesłaniu.
Kapłaństwo
Zachęcamy usilnie naszych parafian do modlitwy o powołania kapłańskie, zakonne i misyjne z naszej wspólnoty parafialnej oraz za kapłanów posługujących.
Sakrament święceń jest sakramentem, dzięki któremu posłanie, powierzone przez Chrystusa Apostołom, nadal jest spełniane w Kościele aż do końca czasów. Jest to więc sakrament posługi apostolskiej. Obejmuje on trzy stopnie: episkopat, prezbiterat i diakonat (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1536).
Na mocy ustanowienia Bożego, przez sakrament kapłaństwa niektórzy spośród wiernych, naznaczeni w nim niezatartym charakterem, są ustanawiani świętymi szafarzami; są oni mianowicie konsekrowani i przeznaczeni, ażeby odpowiednio do swojego stopnia służyć ludowi Bożemu, z nowego i szczególnego tytułu (Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan. 1008).
§ 1. Święceniami są: biskupstwo, prezbiterat i diakonat.
§ 2. Są one udzielane przez nałożenie rąk i modlitwę konsekracyjną, przepisaną dla poszczególnych stopni w księgach liturgicznych.
§ 3. Ci, którzy zostali ustanowieni biskupami lub prezbiterami, otrzymują misję i władzę działania w osobie Chrystusa-Głowy, natomiast diakoni zostają ustanowieni po to, by służyli ludowi Bożemu poprzez diakonię liturgii, słowa i miłości (Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan. 1009).